Anekdote van de verzamelaar:
Hoe ver kan je ontsporen, vanuit het grote niets ? In 2000 hebben we met het gezin van 4 kinderen twee dagen het pretpark Legoland Windsor bezocht, en tussenin een dagje ook wat aan sight-seeing gedaan in Windsor Castle, Eton College, … In Windsor Castle werd als souvenir een tinnen soldaatje aangeschaft in de standaardmaat 54mm: een Piper (doedelzakspeler, dank U) van de Irish Guards. Jaren lag die brave man kou te krijgen in een lade. Midden 2004 heb ik achteloos even geverifieerd op internet wat er nog binnen die reeks bestond, en kwam ik, behalve op tonnen tinnen soldaatjes in 54 mm van over heel de wereld, terecht op het volledige uniform ‘live size’ en met berenmuts van een Colour Sergeant van de Irish Guards. In een onverantwoordelijke bui werd dat aangekocht, en het hek was van de dam, of noemt U het gerust: een dijkbreuk was ontstaan.
Zes jaar later staan er zo’n vijfendertig volledig van kop-tot-teen uitgemonsterde Guards-figuren opgesteld in de woning, waarvan twee op een volledig aangekleed paard, en een vijftal torso’s. De hele verzameling is alles wat er bestaat aan ceremoniële uniformen van de Household Division, de paleiswacht van de Britse koning(inn)en, met wat zijsprongetjes naar the Royal Marines, the Royal Company of Archers ofte haar Schotse lijfwacht,… De periode gaat van de Victoriaanse tijd tot hedendaags, en alle stukken zijn geverifieerd origineel, en op uitzonderingen na in ‘mint condition’. Waar de dingen op eerste zicht vaak op mekaar lijken, is er geen enkele berenmuts bijvoorbeeld dezelfde: formaat, snit, welving, pelssoort, …: ze verschillen telkens. Sommige dingen komen slechts heel zelden of (vrijwel) nooit op de markt: omdat vooral bij de vaak hoog-adellijke officieren van de Household Cavalry en de Foot Guards vele decennia of langer leger-”dynastieën” bestaan van vele opeenvolgende generaties waar uniformstukken zoals berenmutsen of zilveren helmen of kurassen worden doorgegeven; of omdat ze soms zo klein in aantal zijn en weinig worden gebruikt, zoals het State Uniform van een Drum Major van de Foot Guards, waarvan er slechts vijf bestaan en wat slechts drie keer per jaar wordt gebruikt en derhalve ook niet verslijt. Maar ik heb gelukkig een aantal uitstekende bevoorraders op de juiste plaatsen.
Ik heb heel wat aan Holland’s Wondere Wereld gehad, want het is niet evident om voor de uniformen – die allemaal ‘snug fit’ strak op maat gemaakt zijn voor hun oorspronkelijke gebruiker – een passende etalagepop te vinden, vaak in een specifieke houding. En ik had beter naar de Heer Holla van Holland’s Wondere Wereld geluisterd, zes jaar geleden, toen hij schreef als repliek op mijn mededeling dat de derde etalagepop ook meteen de laatste zou zijn: “een echte verzamelaar stopt nooit met verzamelen !”. It takes one to know one, blijkbaar…, en hij heeft absoluut gelijk gehad.
Om aan te tonen dat deze regimenten geen operette-regimenten zijn maar inzetbare gevechtseen- heden, is er ook nog een Guards-RSM toegevoegd in Falklands-gevechtskledij, met bij wijze van humor een USSR-krijgsgevangene op zijn USSR-regimentsvlag. De humor werd door de Dame des Huizes maar matig geapprecieerd, vooral omdat ik de krijgsgevangene wel eens verplaatste naar de meest onverwachte plaatsen in huis (voor de badkamerdeur, bijvoorbeeld) zodat ze telkens tegen het plafond hing van het schrikken: de schreeuw was wel een goede tijdsaanduiding wanneer Madame klaar was in de badkamer. Dus werd dit olijke duo naar de hobbykamer verhuisd/ verbannen. Het leven zoals het is, quoi, met zijn kleine teleurstellingen. De onderhandelingen met Madame voor een derde paard, waarvoor de hele uitrusting in huis klaar ligt, gaan voorlopig helemaal de foute kant op. Maar dat is voorlopig… De tronen met Queen Victoria en haar Prince Consort Albert II hebben het dan wel weer gehaald. Dus niet alles is droefenis in dit leven.
Nog één geheel ontbreekt in de collectie: een Gentleman-at-Arms met zijn pole-axe, als dat al ooit te vinden is. Maar daarvoor moet eerst Euromillions gewonnen worden (maar ik vermoed dat daar ook eerst zo’n loterijbriefje moet voor aangekruist worden ?). Laat de aanblik van de foto’s voor elke man/vrouw die nog volledig bij zinnen is een waarschuwing zijn, over hoe snel je ongemerkt en onbedoeld finaal de mist kan ingaan.
